تأثير استراتژي‌هاي تجاري بر كارايي سرمايه‌گذاري

هدف:استراتژي تجاري شركت‌ها يكي از عوامل مؤثر بر كارايي سرمايه‌گذاري و مشخص‌كننده سطوح سرمايه‌گذاري‌هاي سرمايه‌اي است استراتژي آينده‌نگر و تدافعي به عنوان دو سر طيف استراتژي‌هاي تجاري مايلز و اسنو (1978)، شركت‌ها را در معرض سطوح متفاوتي از سرمايه‌گذاري، نظارت و اختيارات مديريتي قرارمي‌دهند كه داراي پيامد متعددي براي تصميمات سرمايه‌گذاري مديريتي است. هدف اين مقاله، بررسي تأثير استراتژي‌هاي تجاري فوق بر كارايي سرمايه‌گذاري شركت‌ها است. روش:براي بررسي موضوع، براساس رگرسيون لجستيك چندجمله‌اي، داده‌هاي 119 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي بازۀ زماني 13941380 از نرم‌افزار رهاورد نوين، صورت‌هاي مالي و سايت رسمي بورس اوراق بهادار تهران جمع‌آوري و براي آزمون فرضيه‌هاي پژوهش استفاده شد. يافته‎ها:براساس يافته‎هاي پژوهش، شركت‌هايي كه استراتژي آينده‌نگر و مبتني بر نوآوري را دنبال مي‌كنند، درپروژه‌هاي با ريسك بالا سرمايه‌گذاري كرده و احتمال زيادي براي بيش‌سرمايه‌گذاري دارند. درحالي‌كه شركت‌هاي پيرو استراتژي تدافعي و مبتني بر كارايي بيشتر در معرض سرمايه‌گذاري كمترازحد قرار دارند. نتيجه‎گيري:سطح پايين اختيارات مديريتي و نظارت دقيق‌تر و الزام به سرمايه‌گذاري كمتر در شركت‌هاي پيرو استراتژي تدافعي عمدتاً منجر به تصميمات سرمايه‌گذاري كمترازحد مي‌شود. از طرف ديگر، در شركت‌هاي پيرو استراتژي آينده‌نگر، اختيارات مديريتي بيشتر، نظارت سهل‌گيرانه و نياز به سرمايه‌گذاري بيشتر منجر به تصميمات بيش سرمايه‌گذاري مي‌شود.