نقش كيفيت زندگي در مدرسه و خودتنظيمي تحصيلي در پيش‌بيني سرزندگي تحصيلي دانش‏آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش كيفيت زندگي در مدرسه و خودتنظيمي تحصيلي در پيش­بيني سرزندگي تحصيلي انجام گرفت. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه‏ي آماري پژوهش را كلّيه­ي دانش‏آموزان دوره­ي متوسطه­ي اول شهر اردبيل در سال‏تحصيلي 951396 تشكيل مي‏دادند كه از ميان آن­ها با استفاده از روش نمونه‏گيري تصادفي خوشه‏اي تعداد 230 دانش‏آموز ‏به عنوان نمونه انتخاب شدند كه در نهايت پرسشنامه‏ي 223 دانش‏آموز قابل تحليل بود. از پرسشنامه­ي كيفيت زندگي در مدرسه، پرسشنامه­ي خودتنظيمي تحصيلي و پرسشنامه سرزندگي تحصيلي براي جمع‏آوري داده­ها استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده‏ها از آزمون‏هاي ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون استفاده شد. يافته‏ها نشان داد كه بين كيفيت زندگي در مدرسه (و مؤلفه‏هاي آن) و خود­تنظيمي تحصيلي (و مؤلفه‏هاي آن) با سرزندگي تحصيلي دانش‏آموزان رابطه‏ي مثبت معناداري وجود دارد. همچنين نتايج تحليل رگرسيون آشكار كرد كه تقريباً 57 درصد از كل واريانس سرزندگي تحصيلي براساس كيفيت زندگي در مدرسه و خود­تنظيمي تحصيلي قابل پيش بيني است كه متغير كيفيت زندگي در مدرسه سهم بيشتري داشت. بنابراين، مي‏توان نتيجه گرفت كه كيفيت زندگي در مدرسه و خود­تنظيمي تحصيلي از متغيرهاي مرتبط با سرزندگي تحصيلي دانش‏آموزان است.