سنجش سطح توسعه يافتگي دهستان هاي شهرستان كرمانشاه با استفاده از مدل AHP FUZZY

كاهش محروميت و نابرابري به دليل داشتن تبعات اقتصادي و سياسي، امري مهم و درخور توجه به شمار مي رود. در واقع نيل به پيشرفت و توسعه پايدار در آينده مستلزم شناخت موقعيت مناطق و نواحي مختلف است. به كارگيري معيارها و روش هاي كمي و كيفي به منظور سطح بندي سكونتگاه ها در سيستم فضايي مناطق از سويي منجر به شناخت ميزان نابرابري نقاط سكونتگاهي مي شود، و از سوي ديگر معياري است براي تلاش در زمينه كاهش و رفع نابرابري هاي موجود ميان آنها. هدف اصلي اين پژوهش، سنجش درجه توسعه يافتگي و رتبه بندي دهستان هاي شهرستان كرمانشاه مي باشد. ماهيت و هدف پژوهش نظري - كاربردي و روش مطالعه آن توصيفي و تحليلي است. همچنين داده هاي مورد نياز جهت بررسي سطح توسعه يافتگي دهستان ها به روش كتابخانه اي با استفاده از اطلاعات موجود در سالنامه آماري استان و مركز آمار استانداري كرمانشاه در سرشماري سال 1390گردآوري شده است. اين پژوهش به رتبه بندي شاخص هاي انتخابي توسعه مورد نظر پرداخته و پراكنش اين شاخص ها در 13دهستان شهرستان كرمانشاه در قالب 76 شاخص فرعي و 8 شاخص اصلي مورد مطالعه و تحليل قرار گرفته است. جهت تجزيه و تحليل داده ها مدل فرآيند تحليل سلسله مراتبي فازي(Fuzzy AHP) كه از بهترين تحليل ها جهت رتبه بندي مي باشد و نرم افزارهاي EXCEL و GIS استفاده شده است. نتايج به دست آمده از پژوهش حاكي از تفاوت و شكاف عميق ميان دهستان هاي شهرستان كرمانشاه از لحاظ سطح توسعهيافتهگي نشان مي دهد، به نحوي كه دهستان درود فرامان، رازآور و ميان دربند از نظر شاخص هاي انتخابي نسبت به دهستان هاي شهرستان كرمانشاه از سطح توسعه بالايي برخوردار است و دهستان هاي هفت آشيان و عثمانوند پايين ترين سطح توسعه را بين 13 دهستان شهرستان كرمانشاه به خود اختصاص داده اند.