تحليل هم جمعي از كيفيت زندگي منطقه اي در ايران

اين پژوهش با استفاده از تكنيك هاي هم انباشتگي و تحليل عليت گرنجر به بررسي روابط بين شاخص هاي كيفيت زندگي با هم مي پردازد. نتايج آزمون تكنيك هم انباشتگي كه به بررسي ارتباط بلندمدت بين متغيرها مي پردازد، نشان مي دهد كه در ميان شاخص ها بيشترين رابطه بلندمدت به ترتيب متعلق به نرخ اشتغال بوده است. نتايج آزمون گرانجر كه در زمينه تصميم گيري در رابطه با جهت عليت بين دو متغير مي باشد، نشان مي دهد كه رابطه علي معناداري ميان رشد اقتصادي مناطق و اشتغال با ساير شاخص هاي كيفيت زندگي در استان هاي ايران وجود دارد؛ درحالي كه اين رابطه همكنون به طور عكس معنادار نبوده است. بهبود در رشد اقتصادي مناطق و اشتغال مي تواند در بلندمدت منجر به بهبود كيفيت زندگي به طور معنادار شود، اما اين رابطه به طور عكس هم اكنون برقرار نيست، در نتيجه به نظر مي رسد در حال حاضر با توجه به نتايج اين مطالعه بايد توجه ويژه اي به رشد اقتصادي در سياست هاي منطقه اي نسبت به ديگر شاخص ها در ميان استان ها داشته باشيم.