كاركرد رهيافت انسان‌شناسي در فهم انديشه‌ي سياسي متفكران مسلمان؛ مورد مطالعاتي: شيخ شهاب‌الدين سهروردي

پژوهش حاضر با عنايت به پيوند مستحكم ميان انديشه‌ي سياسي با انسان‌شناسي ، به‌دنبال تدارك چارچوب انسان‌شناسي‌ مناسبي بود تا به مدد آن بتوان انديشه‌ي سياسي متفكران مختلف را فهم كرد. مورد مطالعاتي اين پژوهش، انديشه‌ي سياسي شيخ شهاب الدين سهروردي بوده و با روش توصيفي – تحليلي و گردآوري اطلاعات به شيوه مطالعه كتابخانه‌اي انجام شده است. نتايج نشان داد، سرشت انسان در تعيين رياست مطلوب مدينه، مبناي مشروعيت حاكم، نحوه‌ي حكمراني و ماهيت سياست اثرگذار است. پذيرش اختيار، مبناي شايستگي حاكم و لزوم پاسخ‌گويي وي را در بحث رابطه‌ي حقوق و تكاليف تحت‌الشعاع قرار مي‌دهد. مدني‌الطبع ‌دانستن انسان در مبناي تشكيل جامعه و تاسيس دولت، چيستي قانون و كيستي قانون‌گذار متبلور شده است. اصالت ‌بخشيدن به حيات اخروي موجب طرح موضوعاتي هم‌چون: اعراض از قدرت ‌طلبي به‌ عنوان غايت سياست، پيامدهايي هم‌چون پاسخ‌گو دانستن اصحاب سياست در آخرت، منع تضييع حقوق ديگران، تعيين مفاد و روش تربيت و اطاعت مردم از حاكم را درپي داشته است. غايت‌مندي انسان موجب جهت‌دهي به سه ساحت مبناي مشروعيت، غايت دولت و قانون حاكم بر جامعه شده است تا در مجموع انسان بتواند تشبه به حق تعالي پيدا كند.