تخصيص سرمايه گذاري دفاع از سيستم هاي همبسته با رويكرد بهبود قابليت اطمينان

امروزه دفاع از مناطق و منابع حسّاس، موضوعي بنيادي است كه وسعت وگستره آن، تمامي زير ساخت هاي كليدي را دربر مي گيرد و براي رسيدن به هدف كاهش خسارات و صدمات ناشي از حمله مهاجم، به كارگيري استراتژي هاي آگاهانه و مفيد، لازم و ضروري است. در اين تحقيق، مدلسازي براي بهينه يابي سرمايه گذاري حفاظت از سيستم هايي درنظر گرفته شده است كه ساختار قابليت اطمينان آنها به صورت سري- موازي بوده و داراي همبستگي عملكردي با يكديگر هستند. به طور كلّي در اين تحقيق، ابتدا با درنظرگرفتن استقلال عملكردي زيرسيستم ها، احتمالات موجود در حمله موفق، ساختار قابليت اطمينان سيستم و رويكرد تئوري بازي ها در پيدانمودن نقطه تعادل، يك مدل برنامه ريزي غيرخطي براي تعيين ميزان سرمايه گذاري دفاع از سيستم ها، ارائه شده است. سپس با تعيين روابط قابليت اطمينان با وجود همبستگي عملكردي بين زيرسيستم ها، يك مدل برنامه ريزي خطي براي تعيين ضريب همبستگي زيرسيستم ها و تخصيص مجدد سرمايه گذاري براي دفاع از سيستمها، معرفي مي شود. در نهايت، مدل ارائه شده تحقيق براي يك مثال عددي استفاده شده و نتايج آن مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است