ارزيابي ريسك‌هاي نرم افزاري امنيت اطلاعات سامانه‌ اطلاعاتي تحقيقاتي با استفاده از روش تركيبي تجزيه‌ تحليل حالات بالقوه خرابي فازي و تصميم‌گيري با معيارهاي چندگانه فازي

امروزه با گسترده تر شدن استفاده از رايانه در سيستم‌هاي اطلاعاتي، تنوع ريسك‌هاي امنيت اطلاعات افزايش يافته و مديريت اينگونه ريسك­ ها بيش از پيش مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به اهميت امنيت اطلاعات در سامانه­ هاي اطلاعاتي تحقيقاتي برخط بعنوان منابع اصلي تحقيقات و پژوهش هاي آتي، اين مطالعه با بكارگيري مدل تركيبي از منطق فازي، ابزار FMEA و روش­هاي تصميم ­گيري AHP و TOPSIS، سعي در ارزيابي و اولويت‌بندي بهينه ريسك‌هاي امنيت‌ اطلاعات يك سامانه اطلاعاتي تحقيقاتي برخط در ايران را دارد. با استفاده از منطق فازي در روش FMEA سنتي، امتيازات شفاف ­تر و دقيق ­تر ارزيابي شده و با بكارگيري روش­هاي AHP و TOPSIS فازي ابتدا وزن معيارهاي روش FMEA اندازه‌گيري و سپس با محاسبه ضريب نزديكي، ريسك‌هاي بالقوه شناسايي شده، اولويت‌بندي گرديده است. نتايج حاصل از اين مقاله در بررسي كاربرد اين مدل در شناسايي، ارزيابي و اولويت­ بندي ريسك­ هاي بالقوه سامانه مورد مطالعه در سه حوزه اصلي: محرمانگي، دردسترس بودن و يكپارچگي اطلاعات نشان مي‌دهد، ريسك ­هاي مربوط به دسترسي غيرمجاز به اطلاعات و درست و يكپارچه نبودن اطلاعات از نظر كارشناسان اين سامانه در اولويت بالاتري قرار دارد.