نقش اعتماد به نوآوري در ارتباط تناسب فرد با شغل و سازمان با رفتار كاري نوآورانه در شركت‌هاي دانش بنيان (مورد مطالعه: پارك علم و فناوري دانشگاه تهران)

نوآوري در دنياي رقابتي امروز نه تنها براي رشد سازمان‏ها، بلكه براي بقاي آن‏ها نيز ضروري است. سازمان‏هاي امروزي به نوآوري‏هاي سريع و مداوم در محصولات و خدمات، فناوري و فرآيندها نياز دارند. سازماني كه نتواند محصولات و خدمات نوآورانه به بازار عرضه كند، محكوم به شكست خواهد بود. كليد نوآوري در رفتار كاري نوآورانه كاركنان است. هدف از اين پژوهش بررسي نقش اعتماد به نوآوري و تناسب فرد با شغل و سازمان در توسعه رفتار كاري نوآورانه مي‌باشد. جامعه آماري اين تحقيق مديران و كارشناسان شركت‏هاي دانش بنيان مستقر در پارك علم‌و‌فناوري دانشگاه تهران بوده و حجم نمونه 126 نفر مي‏باشد كه براي به‌دست‌آوردن حجم نمونه از روش نمونه‏گيري تصادفي طبقه‏اي استفاده شده‌است. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه استاندارد بوده كه براي پايايي آن از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شده‌است. تحقيق حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر نحوه گردآوري داده‏ها، از نوع توصيفي پيمايشي است. مدل مورد مطالعه با استفاده از مدل‌سازي معادلات ساختاري مورد بررسي قرار گرفته‌است. يافته‌ها نشان مي‏دهند كه بين رفتار كاري نوآورانه و عملكرد كاري كاركنان، رابطه مثبتي وجود دارد. ديدگاه‌ها و ادراكات فرد در مورد تناسب با شغل و تناسب با سازمان به‌واسطه نقش ميانجي اعتماد نوآوري بر رفتار نوآورانه كاركنان تأثير مثبت و معناداري دارد.