نقش رهبري تحول آفرين در كارآفريني سازماني

روند كنوني اقتصاد، نشان گر جايگاه و اهميت خلاقيت و كارآفريني در حفظ و بقاي سازمان ها است. عاملي كه به تعبير بسياري از انديشمندان، مناسب ترين گزينه براي كاهش فاصله بين كشورهاي توسعه يافته و كمتر توسعه يافته يا سازمان هاي پيشرو و پيرو است. تحقق كارآفريني سازماني توجه بيش از پيش به سبك مديريت و رهبري سازماني را ضروري نموده است. سؤال اساسي تحقيق عبارت است از اينكه نقش رهبري تحول آفرين در كارآفريني سازماني چيست؟ آيا سطح بالاي مولفه هاي رهبري تحول آفرين به ارتقاي كارآفريني سازماني منتهي مي شود. جامعه آماري پژوهش را كاركنان يك مركز آموزشي آجا تشكيل مي دهند و با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي به تعيين نمونه پرداخته شد. روش گردآوري داده ها پرسش نامه حضوري بوده و از روش تحقيق توصيفي- ميداني استفاد شده است. نتايج حاصله، حاكي از وجود رابطه معني دار بين همه مولفه هاي رهبري تحول آفرين و كارآفريني سازماني مي باشد. در پايان با توجه به يافته هاي پژوهش، پيشنهاداتي ارائه شده است.

فاقد چكيده مي باشد