نقش رهبري تحول‌آفرين در كارآفريني سازماني

روند كنوني اقتصاد، نشان‌گر جايگاه و اهميت خلاقيت و كارآفريني در حفظ و بقاي سازمان‌ها است. عاملي كه به تعبير بسياري از انديشمندان، مناسب‌ترين گزينه براي كاهش فاصله بين كشورهاي توسعه يافته و كمتر توسعه يافته يا سازمان‌هاي پيشرو و پيرو است. تحقق كارآفريني سازماني توجه بيش از پيش به سبك مديريت و رهبري سازماني را ضروري نموده است. سؤال اساسي تحقيق عبارت است از اينكه نقش رهبري تحول آفرين در كارآفريني سازماني چيست؟ و اينكه آيا سطح بالاي مولفه‌هاي رهبري تحول آفرين به ارتقاي كارآفريني سازماني منتهي مي‌شود. جامعه آماري پژوهش كاركنان بيمارستان لبافي‌نژاد مي باشد و با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي طبقه‌اي به تعيين نمونه پرداخته شد. روش گردآوري داده‌ها پرسش نامه حضوري بوده و از روش تحقيق توصيفي- ميداني استفاد شده است. نتايج حاصله، حاكي از وجود رابطه معني دار بين همه مولفه‌هاي رهبري تحول آفرين و كارآفريني سازماني مي‌باشد. در پايان با توجه به يافته‌هاي پژوهش، پيشنهاداتي ارائه شده است

فاقد چكيده مي باشد