جايگاه تاريخي و مشخصه‌هاي فكري حسيديزم نوين در بستر ديگر جريان‌هاي عرفاني يهود

بدون عنوان

حس يديزم يا حس يديم نوين نام جنبش مذهبي يهود است كه توسط بعل شم طوو و شاگردانش در اروپاي شرقي در نيمه قرن هجدهم ميلادي بنياد نهاده شده و مباني فكري متفاوت و جذابي نسبت به جريان هاي عرفاني پيش از خود در عالم يهوديت، حتي نسبت به جنبش هاي حسيدي، يافت و همين امر، مايه ماندگاري آن شده كه هنوز هم، بويژه در ايالات متحده و اسرائيل پيرواني دارد. اين مقاله پس از بيان اجمالي زمينه‌ها، چگونگي پيدايش و تاريخچه گسترش اين نهضت، وضعيت كنوني و شخصيت‌هاي اثرگذار آن، آيين‌ها و همچنين باورهاي ويژه آنان را توصيف مي­كند و اختلافات آموزه‌هاي حسيديزم نوين(متأخر) را با ديگر طريقت‌هاي عرفاني يهود از قبيل حسيديزم نخستين، اسنيان، عرفان مركبه، حسيديزم اشكنازي و قباله نشان مي­دهد. اين بررسي نشان مي­دهد مهم­ترين آموزه حسيديزم متأخر، اهميت بي نظير صديق - تا دوازده نفر همزمان در مناطق مختلف- در ارتباط سالك با خداوند و تقليد از آنان در همه امور است. البته آموزه‌هاي اتحاد با خدا يا دوقوت، عبادت شادمانه همراه با موسيقي و رقص، تأكيد بر نجات فردي به جاي نجات اجتماعي و سياسي قوم يهود و غيره به گونه­اي كه در اين نهضت وجود دارد، از مميزات اين جنيش عرفاني در مقايسه با ديگر طرايق عرفاني يهود به شمار مي­رود.

no ab