ارزيابي عوامل خطر وقوع كاتاراكت در بيماران ديابتي بستري در مركز آموزشي درماني پنجم آذر گرگان

مقدمه: ديابت، علت اصلي نابينايي در سنين فعال زندگي(74-20 سالگي) مي باشد و به طرق مختلفي منجر به كاهش ديد مي شود. هدف از اين مطالعه بررسي، نقش ديابت در وقوع كاتاراكت زودهنگام است. روش‌ها: 101 بيمارديابتي نوع 2 (62 زن و 39 مرد) مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني پنجم آذر گرگان كه تا كنون تحت معاينات و بررسي‌هاي چشم پزشكي قرار نگرفته بودند، با ميانگين سني 15/1 ± 51/7 سال وارد اين مطالعه مقطعي گرديدند. رابطه عوامل خطر سن، جنس، طول مدت ابتلا به ديابت، نحوه كنترل ديابت و روش مورد استفاده براي كنترل ديابت همراه با كاتاراكت، با استفاده از برآورد نسبت برتري مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين طول مدت ابتلا به ديابت 5/7 سال بود. 56 نفر از بيماران دچار عارضه كاتاراكت بودند (شيوع 5/55% ، فاصله اطمينان 95% : 65/3-45/2 %). فراواني زنان مبتلا به كاتاراكت، اندكي بيشتر از مردان بود همچنين ارتباطي بين ايجاد كاتاراكت و روش كنترل ديابت ديده نشد. نسبت برتري تصحيح شده در افراد با سن بالاتر از 50 سال، نسبت به سن كمتر از آن 4/3 (فاصله اطمينان 95% : با 10/3-1/8%) و سابقه ابتلا به ديابت بيش از 6 سال نسبت به كمتر از آن 3/1 (فاصله اطمينان 95% : 7/4-1/3%) برآورد گرديد. ميانگين قند خون شش ماه اخير بيماران كاتاراكتي 219/9 و بيماران بدون كاتاراكت 188/5 بود t= 2/3 p=0/26 نتيجه گيري: با توجه به شيوع بالاتر كاتاراكت در بيماران ديابتي نوع 2 در اين منطقه نسبت به ساير مناطق كشور و جهان و نقش خالص طول مدت ديابت در وقوع اين پيامد، ارزيابي چشم پزشكي در بيماران ديابتي اكيدا توصيه مي شود