بررسي نظريه تناسخ در عرفان اسلامي

تناسخ واژه‌اي است عربي كه ريشه آن نَسخ مي‌باشد و به معني انتقال نفس انسان از بدني به بدن ديگر، سپس از متلاشي شدن بدن اول كه اين انتقال بدون حصول فاصله ميان آن دو صورت مي‌گيرد، مي‌باشد. نظريه تناسخ از قديم مطرح بوده است اما در اديان الهي رايج نبوده و يكي از مهم‌ترين اصول مشترك تمامي گرايش‌هاي دين هندويي و نيز مكاتب فلسفي هند است. از نظر اسلام تناسخ مُلكي (بازگشت روح به دنيا باطل است) و در آيات و روايات بسياري نيز رد شده است. به طور كلي با مباني عرفان اسلامي سازگار نمي‌باشد و بزرگان عرفان و تصوف اسلامي در رد آن دلايل را بيان نموده‌اند و تناسخ ملكوتي را با استفاده از آيات و روايات اثبات مي‌كنند.