كتابشناسي فرقه اهل حق «يارسان»

فرقه‌ «اهل حق» يا «يارسان» كه در قرن هفتم هجري به وسيله‌ سلطان اسحاق (صحاك) بنيان نهاده شد، از كهن‌ترين فرقه‌هاي تصوف است كه از لحاظ تخليط مذاهب اساطيري و گنوسي كهن نظير بودايي، برهمايي، مانوي، يزيدي، زرواني، مزدكي، زردشتي، خرمديني و...با آيين ترسايي و داستان‌هاي اسراييلي و صوفيگري و درويشي و عرفان و فتوت و تعاليم باطني فاطمي و صباحي و فرهنگ دروزي و حروفيگري و نقطويان و بكتاشي و نصيري و غاليگري شيعي، آييني التقاطي به شمار مي‌رود. تفكر غالب و مشترك آن ها با مذاهب اساطيري و باطني آن است كه در مورد خداوند، قايل به حلول و تجسد هستند و سير تكامل صعودي و نزولي روح بشر را بعد از مرگ به صورت گردش‌هاي متوالي (تناسخي) و هزار و يك گانه در اجساد مختلف انسان و حيوان مي‌دانند كه اصطلاحاً به آن دونادون مي‌گويند. اين فرقه به «علي اللهي» نيز مشهورند چون به الوهيت امام علي(ع) معتقدند و در مراكزي به اسم «جم خانه» طي آداب و رسوم خاصي تشكيل جم مي‌دهند و وجه مشخصه ظاهري آن ها داشتن «شارب» (سبيل)‌هاي پرپشت و آويخته روي لب است. مقاله حاضر تلاش دارد فهرستي از كلام‌ها و كتاب‌هاي چاپ و منشر شده اهل حق را به پژوهشگران معرفي نمايد.