تحليل كاركرد افعال حركتي در قرآن كريم با رويكرد شناختي

پژوهش حاضر به‌منظور بررسي كاركرد افعال حركتي در قرآن كريم با رويكرد شناختي، در چارچوب رده­شناسي شناختي تالمي، گردآوري شده است. قرآن كريم با كاربرد افعال حركتي، امور غيرمكاني و انتزاعيِ دور از فهم مخاطب را مفهوم­سازي كرده است. اين نوشتار كه به روش توصيفي ـ تحليلي گردآوري شده، نمونه­­هايي از افعال حركتي مسيرنما و شيوه­نما در قرآن كريم و نحوه مفهوم­سازي رويدادها در آيات قرآن را با تكيه بر اصول معناشناسي شناختي مورد بررسي قرار مي­دهد. طبق بررسي­هاي انجام گرفته، در قرآن كريم انواع مختلف افعال حركتي به‌منظور مفهوم­سازي امور انتزاعي مثل رحمت، حساب، ذكر، يوم و... استفاده شده و انواع مفاهيم معنايي حركت در افعال قرآن بازنمايي شده است. گاهي فعل به صورت شيوه­نما به كار برده شده و مسير در حروف حركتي مفهوم­سازي شده و گاهي مسير در خود فعل واژگاني شده است. حروف حركتي (قمر) در قرآن كريم كه مسير در آنها بازنمايي شده است را مي­توان با توجه به رابطه ميان پيكر و زمينه، به دو گروه پويا و ايستا تقسيم كرد كه هركدام متناسب با مفهوم­سازي مورد نظر به كار رفته است.