انتقال هدفمند انرژي از تير دوسرگيردار تحت تحريك هارمونيك خارجي به چاه غيرخطي انرژي

در اين مقاله به بررسي رفتار ارتعاشي يك تير دوسرگيردار متصل به يك جاذب غيرخطي ارتعاشاتي كه تحت بار نوساني با دامنه‌هاي تحريك مختلف قرار دارد، پرداخته ‌شده است. اين سيستم درواقع يك مدل ساده و محلي از سازه‌هاي دريايي تحت تحريك سيال خارجي را ارائه ميدهد. براي مدل‌سازي تير از تئوري اويلربرنولي و براي مدل‌سازي جاذب (چاه غيرخطي انرژي)، از فنر غيرخطي و ميراگر خطي استفاده شده است. پاسخ سيستم به دو روش تحليلي (روش متوسط‌گيري مختلط شونده) و عددي (روش رانگكوتاي مرتبه چهارم)، به دست آمده است و بر اين‏ اساس محدوده مناسب پارامترهاي سيستم و جاذب، براي كاهش بهينه ارتعاشات استخراج شده است. علاوه بر اين اثرات ميرايي سيستم، تأثير مودهاي بالاتر، محدوده‌هاي رخداد پاسخ شبه‌تناوبي و شرايط رخداد ناپايداري در پاسخ حالت ماندگار سيستم بررسي شده است. نتايج نشان دادند كه آستانه‌هاي نيرويي براي پديده‌هايي نظير ناحيه منفصل فركانسي و محدوده‌هاي انشعابات و پرش در سيستم با تغيير محل نصب جاذب به شدت تغيير خواهد كرد.