ارزيابي غلظت سرمي هاپتوگلوبين و آميلوئيد A سرمي در اسب‌هاي مبتلا به گورم

اين مطالعه روي 29 رأس اسب مبتلا به گورم و 27 رأس اسب سالم (كشت منفي) در اسب داري هاي اطراف تبريز به منظور بررسي سطوح سرمي هاپتوگلوبين و آميلوئيدA  سرمي انجام پذيرفت. بيماري در اسب هاي مبتلا به گورم بر اساس نشانه هاي آزمايشگاهي و باليني تأييد شد. بعد از تأييد آزمايشگاهي از طريق كشت نمونه ها، از دام مربوطه نمونه خون از وريد وداج اخذ و پس از جداسازي سرم، مقادير پروتئين هاي فاز حاد (هاپتوگلوبين و آميلوئيد A سرمي) اندازه گيري شد. ميانگين ميزان آميلوئيد A سرمي در اسب‌هاي‌ گروه بيمار mg/dl 569.95±2749.13 و در‌ گروه شاهدmg/dl  357.76±1602.97 بود. ميانگين سطح سرمي هاپتوگلوبين در اسب‌هاي‌ مبتلاmg/dl  244.01±1258.20 و در گروه شاهد mg/dl  187.18±721.97 بود. ميانگين هر دو پارامتر در اسب‌هاي‌ گروه بيمار به طور معني داري بيشتر از گروه سالم بود (P 0/05). در گروه بيمار در بررسي همبستگي بين پارامترهاي سرمي اندازه گيري شده ، مشخص گرديد كه ارتباط معني داري بين آنها وجود ندارد (0.269r= و P 0/05). نتيجه نهايي اين كه بيماري گورم در اسب ها باعث افزايش سطوح سرمي پروتئين هاي فاز حاد مي شود و بنابراين در درمان اسب هاي مبتلا به گورم اين موضوع بايد لحاظ گردد.