ارزيابي پتانسيل پروبيوتيكي سويه‌هاي بومي لاكتوباسيلوس بر ريخت‌شناسي روده بلدرچين ژاپني در طول دوره پرورش

به دليل اثرات مضر مصرف آنتي بيوتيك ها بر سلامت گله هاي طيور و متعاقب آن به مخاطره افتادن سلامت جوامع بشري، تلاش براي استفاده از مواد جايگزين به جاي آنتي بيوتيك هاافزايش يافته است. از جمله مناسب ترين موادي كه جهت جايگزيني مورد بحث واقع شده اند، پروبيوتيك ها مي باشند. هدف از اين آزمايش، ارزيابي غلظت‌هاي مختلف چهار سويه بومي پروبيوتيك بر ريخت‌شناسي روده بلدرچين ژاپني بود. اين آزمايش در قالب يك طرح كاملاً تصادفي روي 560 قطعه بلدرچين ژاپني يك روزه با 7 تيمار‌، 4 تكرار و 20 قطعه بلدرچين به ازاي هر واحد آزمايش در طول مدت 5 هفته انجام شد. تيمارها شامل گروهشاهد‌، تيمار حاوي پروبيوتيك تجاري پري‌مالاك (تيمار 2)، تيمار‌ حاوي پروبيوتيك تجاري پروتكسين (تيمار 3)، تيمارهاي 4، 5، 6 و 7 كه به ترتيب حاوي تركيب چهار سويه بومي در سطوح 50، 100، 150 و 200 گرم به ازاي هر تن جيره بودند. بيش‌ترين ارتفاع پرزها در دئودنوم بلدرچين هاي مربوط به تيمار حاوي 150 گرم پروبيوتيك بومي در تن جيره بود و هم‌چنين بيش‌ترين ارتفاع پرزها در ژوژنوم و ايلئوم به ترتيب مربوط به تيمارهاي حاوي 50 و 150 گرم پروبيوتيك بومي در تن جيره بود. بيش‌ترين و كم‌ترين نسبت طول پرز به عمق كريپت در دئودنوم و ايلئوم به ترتيب مربوط به تيمارهاي حاوي 150 گرم پروبيوتيك بومي در تن جيره و گروه شاهد بود. بيش‌ترين و كم‌ترين نسبت طول پرز به عمق كريپت در ژوژنوم هم به ترتيب در تيمارهاي حاوي پروبيوتيك‌هاي بومي در سطوح ‌50 و 150‌ گرم به ازاي هر تن جيره و گروه شاهد مشاهده شد. بر اساس يافته هاي اين مطالعه مي‌توان نتيجه گرفت كه سويه‌هاي بومي لاكتوباسيلوس در سطح 150 گرم در هر تن خوراك موجب افزايش ارتفاع پرزها و نسبت طول پرز به عمق كريپت‌ها و بهبود عملكرد توليد مي‌شوند، به‌طوري كه مخلوط سويه‌هاي بومي لاكتوباسيلوس داراي پتانسيل پروبيوتيكي در بلدرچين ژاپني مي‌باشند.