مطالعه تاثير پلاسماي سرد آرگون در فشار اتمسفري بر افزايش سرعت انعقاد خون و التيام زخم تمام ضخامت پوست در موش‌هاي صحرايي

در سال‌هاي اخير استفاده از پلاسماي سرد در فشار اتمسفري به عنوان يك استراتژي درماني جديد و اميدبخش جهت توقف خونريزي و بهبود زخم‌‌هاي پوستي در پزشكي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. هدف از انجام مطالعه حاضر ارزيابي اثر بافتي‌پاتولوژيكي پلاسماي آرگون سرد در فشار اتمسفري در بهبود زخم تمام ضخامت پوست و افزايش سرعت انعقاد خون در موش‌هاي صحرايي بود. 48 سر موش صحرايي نر بالغ به‌ دو گروه كنترل و درمان تقسيم شدند. تحت شرايط بيهوشي، زخم پوستي به قطر 15 ميلي‌متر در پشت موش‌ها ايجاد گرديد و‌ مدت زمان انعقاد خون اندازه‌گيري شد. در گروه درمان بلافاصله پس از ايجاد زخم، پوست موش‌ها يك‌‌بار و به‌مدت 30 ثانيه تحت تابش پلاسما قرار گرفتند و همزمان مدت زمان انعقاد خون اندازه‌گيري گرديد. سپس موش‌هاي گروه كنترل و تيمار به ترتيب در روزهاي صفر، 7 و 21 پس از ايجاد زخم با اتر آسان‌كشي شدند. سپس زخم و پوست سالم اطراف آن جدا شد و پس از انجام رنگ‌آميزي هماتوكسيلينائوزين توسط ميكروسكوپ نوري مورد بررسي بافت‌شناسي قرار گرفت. تابش پلاسما سرعت انعقاد خون در زخم پوستي در شرايط In vivo را افزايش داد. بر ‌اساس يافته‌هاي آسيب‌شناسي بافتي، موش‌هاي گروه درمان با پلاسما، به طور معني‌داري (0.05 p) روند بهتري را در التيام زخم‌ تمام ضخامت پوستي نشان دادند. بنابراين پلاسماي سرد آرگون مي‌تواند جهت افزايش سرعت انعقاد خون و بهبود روند ترميم در زخم‌هاي پوستي مورد استفاده قرار گيرد.