تحليل و نقد دلالت‌هاي تعليم و تربيت چندفرهنگي با تأكيد بر آراي ميشل فوكو

هدف پژوهش حاضر، تحليل و نقد دلالت‌هاي تعليم و تربيت چندفرهنگي با تأكيد بر آراي ميشل فوكو است. براي دستيابي به اين هدف از روش‌هاي تحليل مفهومي و انتقادي بهره گرفته شده است. فوكو به‌عنوان يك نظريه‌پرداز پست‌مدرن با طرح نظريه انتقادي درصدد ارائه نوعي از تعليم و تربيت است كه در آن مسئله فرهنگ و عدالت از اهميت خاصي برخوردار است. او ضمن انتقاد از روابط قدرت در نظام‌هاي آموزشي دلالت‌هاي قابل توجهي در تعليم و تربيت چندفرهنگي ارائه كرده است. از نظر او اساس تربيت بايد مبتني بر شيوه‌هاي دموكراتيك و غير اقتدارگرايانه باشد و علايق اعضا و اجزاي متعدد سازنده جامعه اعم از ديگر فرهنگ‌ها، بايد مورد توجه قرار گيرد. فوكو متون درسي را به‌عنوان عملكردهاي ساخته تاريخ، جامعه و صاحبان قدرت نقد مي‌كند و معتقد است كه همواره از متون به‌عنوان ابزار قدرت بهره گرفته شده است. با بررسي آراي تربيتي فوكو مي‌توان اذعان نمود رهنمودهاي ضمني وي به ايجاد عدالت آموزشي و فرهنگي مي‌انجامد. با اين وجود نقدهايي نيز ازجمله؛ بحراني شدن بازنمايي واقعيت، تأكيد بر نسبي‌گرايي معرفت‌شناختي، واگرايي سياست‌هاي تعليم و تربيت، عدم پيش‌فرض‌هاي لازم در بحث گفتمان و عدم ارائه راه‌حل براي معضلات تربيتي، به آراي او مي‌توان وارد كرد.