كاوش عناصر برنامه درسي تربيت شهروند جهاني در دوره ابتدايي نظام آموزشي ايران: يك مطالعه كيفي

هدف اصلي اين پژوهش شناسايي عناصر اصلي برنامه درسي تربيت شهروند جهاني در دوره ابتدايي نظام آموزشي ايران است. روش پژوهش در اين مطالعه، روش كيفي و از نوع پديدارشناسي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل معلمان، متخصصان و اساتيد صاحب‌نظر در زمينه شهروندي جهاني بودند كه به‌صورت هدفمند و از روش گلوله برفي انتخاب شدند. انتخاب افراد نمونه تا اشباع نظري داده‌ها ادامه پيدا كرد. درمجموع با 34 نفر كه شامل 18 معلم و 16 متخصص و عضو هيئت‌علمي دانشگاه بودند، مصاحبه به عمل آمد. به‌منظور تحليل داده‌هاي حاصل از مصاحبه از روش كيفي گرانهيم و لوندمن استفاده شد. داده‌ها از طريق مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختارمند در طي مراحل كدگذاري مورد تحليل قرار گرفت كه در قالب 9 مقوله كلي شامل: ضرورت و نياز؛ اهداف؛ محتوا؛ روش‌هاي ياددهييادگيري؛ نقش معلم؛ ارزشيابي؛ مواد و منابع؛ فضا و زمان ارائه شده‌اند. همچنين براي تأمين روايي و پايايي از روش لينكلن و گوبا با استفاده از چهار معيار موثق بودن و اعتبار، انتقال‌پذيري، اطمينان‌پذيري و تأييدپذيري جهت ارزيابي، استفاده شد. در پايان نيز كاربرد روش فبك در تربيت شهروند جهاني بررسي و نهايتاً پيشنهاداتي در راستاي توسعه برنامه ارائه شده است.