ساحات معرفت ‏‌شناختي زبان و سبك‏‌ هاي زندگي در سنت غربي و اسلامي

اين مقاله بر اين قياس استوار است: «مقدمه اول: شناخت با سبك‏‌هاي زندگي متناظر است. مقدمه دوم: زبان با شناخت متناظر است. نتيجه: زبان با سبك‏‌هاي زندگي متناظر است». مقدمه اول ناظر به اين فرض است كه سبك‏‌ها و صورت‏‌هاي زندگي بر معرفت‏‌شناسي مختص به خود مبتني هستند. مقدمه دوم مسئله ديرينه‏‌اي را مطرح مي‏‌كند كه فيلسوفان، زبان‏‌شناسان و منطق‏‌دانان، از سوفسطاييان تا پساساختارگرايان به تأمل دراين‏‌باره پرداخته‏‌اند كه: نسبت زبان و شناخت چيست؟ آيا آنها در ساحت تحقق،‏ امري واحدند يا منفك از هم‏اند؟ اگر منفك هستند، كدام‏يك بر ديگري مقدم است؟ نتيجه قياس هم به اين مطلب اشاره دارد كه اولاً، ساختارهاي زباني گوناگوني وجود دارد. ثانياً، اين ساختارهاي متنوع زباني، سبك‏‌هاي متكثر زندگي را نيز رقم خواهد زد. اين امر، هم به‏‌لحاظ نظري و مفهومي و هم به‏‌لحاظ تاريخي و اجتماعي در سنت غربي و اسلامي تحقق يافته است. نگارندگان اين مقاله براي تبيين و اثبات مقدمات و نتيجه قياس يادشده، از ساختارهاي مفهومي و عينيِ هر دو سنت بهره برده‏‌اند.