سيري در حيات برزخي انسان و ويژگي‌هاي آن با تكيه بر ديدگاه ملاصدرا

عالم برزخ، وجه علوي عالم دنيا و همان بقاي انس به دنياست و به همين دليل برخي از ويژگي‌هاي اين دنيا را دارد. دنيا، برزخ و قيامت از ديدگاه ملاصدرا هر كدام مراتبي از وجود انسان‌اند. در حقيقت انسان موجودي داراي مراتب تشكيكي است؛ به‌طوري‌كه مرتبه‌ي برزخ او از دنيا قوي‌تر، و مرتبه‌ قيامت او از برزخ شديدتر است. مراتب تكامل روح انسان با حدوث جسماني آغاز مي‌شود و در ادامه، وجودي مادّي- مثالي، مثالي و در نهايت ممكن است در سير تكامل برزخي خود به موجودي عقلي نيز تبديل شود. ازآنجاكه ملاصدرا آغاز عالم برزخ را به‌واسطه قوّه‌ خيال مي‌داند، از نظر ايشان ميان قدرت و ادراك عينيت برقرار است. همين‌كه انسان قدرت بر تصور و ادراك نعمت‌هاي بهشتي را دارد، بعينه آنها را نزد خود حاضر مي‌كند و با آنها لذت مي‌برد يا متألَم مي‌شود. البته زمينه‌ اين قدرت‌ها و ادراكات را از قبل و در عالم دنيا براي خود فراهم كرده است.