ارتباط رهبري فضيلت گرا با يادگيري سازماني: تبيين نقش واسطه اي استقلال شغلي معلمان

هدف از اين پژوهش شناسايي تأثير رهبري فضيلت گرا بر يادگيري سازماني معلمان با ميانجيگري استقلال شغلي در سال تحصيلي 96ـ1395 بود. روش تحقيق توصيفي ـ همبستگي و از نوع مدل‌يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري شامل تمام معلمان مدارس ابتدايي استان همدان به تعداد 8567 نفر بود و حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران به تعداد 368 آزمودني انتخاب شد. براي گردآوري داده ها از سه پرسشنامه رهبري فضيلت گرا وانگ و هكت (2015)، استقلال شغلي ادوارد (2005) و يادگيري سازماني گارسيامورالس و ديگران (2006) استفاده شد. براي تعيين روايي پرسشنامه ها از تحليل عاملي تأييدي و براي سنجش ميزان پايايي از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد كه به ترتيب 0.93، 0.84 و 0.85 برآورد گرديد. داده هاي تحقيق پس از جمع آوري با استفاده از نرم افزارهاي آماري اس پي اس اس و ليزرل تحليل شد. يافته ها نشان داد اثر مستقيم رهبري فضيلت گرا بر استقلال شغلي و يادگيري سازماني، مثبت و معنادار است. به علاوه، اثر غيرمستقيم رهبري فضيلت گرا بر يادگيري سازماني معلمان با ميانجيگري استقلال شغلي، مثبت و معنادار است. از اين نتايج چنين استنباط شد كه مديران مدارس مي توانند با به كارگيري سبك رهبري فضيلت گرا و دادن استقلال شغلي، سبب ارتقاي يادگيري سازماني معلمان شوند.