نقش انتقال فناوري از كانال واردات و صادرات محصولات صنعتي بر روي رشد اقتصادي ايران

بين رشد اقتصادي و تراز تجاري هر كشور ارتباط وجود دارد. كشورها براساس توانمندي‌هاي اقتصادي و تجاري خود، در بازار جهاني مشاركت مي‌كنند و از منافع تجارت آزاد بهره‌مند مي‌شوند. افزايش فزاينده‌ي سهم صادرات و واردات محصولات صنعتي منبعي، قابل اتكاء براي تخصيص بهتر منابع، كارايي و رشد توليد به حساب مي‌آيد. در واردات و صادرات كالاهاي صنعتي، فناوري نقش عمده‌اي را ايفا مي‌كند. فناوري به‌عنوان عامل ارتقاي فرايند توليد كالاهاي صنعتي، بهبود كيفيت و كاهش قيمت تمام‌شده اين محصولات است. بنابراين، جذب فناوري از كانال واردات كالاهاي صنعتي متغيري جانشين براي اثر سر ريز تحقيق و توسعه است، كه به افزايش در سطح دانش و سهم صنايع مبتني بر فناوري‌هاي پيشرفته در توليد ناخالص داخلي و رشد صادرات منجر مي‌شود. در پژوهش حاضر ابتدا به نقش فناوري در افزايش مزيت رقابتي در عرصه تجارت بين‌الملل و رشد اقتصادي پرداخته شده است. پس از آن انتقال فناوري از كانال واردات و صادرات صنايع با فناوري بالا، متوسط و پايين و نقش آن‌ها بر روي رشد اقتصادي تجزيه و تحليل شده است و به ارايه تصويري از رشد اقتصادي و صادرات و واردات صنايع با سطوح مختلف فناوري در ايران و برخي از كشورهاي آسيايي پرداخته است. در نتيجه‌گيري يكي از مهم‌ترين كانال‌ها جهت رشد اقتصادي ايران ابتدا جذب فناوري و سپس يادگيري و به‌كارگيري آن در چرخه توليد براي ايجاد تنوع در توليد و بالابردن كيفيت توليدات و افزايش صادرات عنوان شده است.