بررسي تاثير آموزش هاي دانشگاهي بر توسعه ي مهارت هاي كارآفريني زنان

هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير آموزش‌هاي دانشگاهي بر توسعه‌ي مهارت‌هاي كارآفريني زنان مي‌باشد. اين پژوهش براساس ماهيت و روش گردآوري داده‌ها، يك پژوهش توصيفي پيمايشي و از لحاظ هدف كاربردي مي‌باشد. جامعه‌ي آماري پژوهش دانشجويان زن مقطع تحصيلات تكميلي دانشگاه آزاد اسلامي واحد تبريز بوده است. روش گردآوري اطلاعات در اين پژوهش به غير از مطالعات كتابخانه‌اي، پرسشنامه‌ي محقق ساخته در طيف 5 گزينه‌اي ليكرت بود كه روايي و پايايي آن تأييد شده است. پايايي پرسشنامه با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ 878/0 بدست آمده و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهاي spss و Lizrel مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه آموزش‌هاي دانشگاهي بر توسعه‌ي مهارت‌هاي كارآفريني (مهارت‌هاي شخصي، مهارت‌هاي مديريتي و مهارت‌هاي فني) زنان تأثير دارند. همچنين براساس نتايج به دست آمده از بار عاملي و تحليل عاملي تأييدي از ميان متغيرهاي مربوط به مهارت‌هاي شخصي كارآفريني، بيشترين بار عاملي مربوط به مهارت‌هاي پافشاري، مقاومت و پشتكار و كمترين بار عاملي مربوط به مهارت نوآوري بوده است. از طرفي ديگر در بين متغيرهاي مربوط به مهارت‌هاي مديريتي كارآفريني، بيشترين بار عاملي مربوط به ايجاد و حفظ روابط انساني و كمترين بار عاملي مربوط به مهارت مذاكره و از بين متغيرهاي مربوط به مهارت‌هاي فني كارآفريني بيشترين بار عاملي مربوط به مهارت نظارت و ارزيابي محيط و كمترين بار عاملي مربوط به مهارت مربي‌گري بوده است. لذا توصيه مي‌شود دانشگاه‌ها طراحي دوره‌هاي آموزشي كارآفريني را در سرفصل و محتواي دروس گنجانده و با بكارگيري اساتيد متخصص و برگزاري كارگاه‌ها به توسعه‌ي مهارت‌هاي كارآفريني بويژه تقويت مؤلفه‌هايي كه داراي بيشترين بار عاملي مي‌باشند، بپردازند.