فضيلت پايه و پايگي صدق در اخلاق عرفاني

فاقد عنوان و چكيده لاتين

صدق، در اخلاق عرفاني، در لايه اي سطحي عبارت از تطابق گفتار و عمل با مراد و نيت است. اين كاربرد از صدق، در اخلاق عرفاني با تحليلي عميق همراه گشته، و اين تحليل موجب شده است صدق در شش گونه پايه و بنياد ديگر فضايل شمرده شود، كه از اين طريق مي توان فهميد بسياري از فضايل، بدون صدق، فضيلت نيستند. اين شش گونه در واقع معاني مهم و متنوعي از فضيلت پايه را در متون عرفاني به دست مي دهند. با توجه به اين تبيين ها، مي توان مراتب و انواع مختلفي از فضيلت صدق را در عرفان يافت و تعارض ها و چالش هاي مهمي را بر سر راه آن تشخيص داد. تحليل عميق از كذب و تشخيص خودفريبي در صدق از نتايج مهم اين رويكرد ويژه به صدق است