كسره بدل از ياي نكره، يك ويژگي گويشي رسم الخطي

در مقاله پيش رو به گرد آوري شواهد كاربرد كسره به جاي ياي نكره (گاه، ياي انشاء) مي پردازيم و مي كوشيم كه چگونگي ايجاد اين خصوصيت در برخي متون، محدوده زماني و مكاني اين ويژگي و تاثيرات احتمالي آن در دستور زبان را بررسي كنيم. عوامل مختلفي در شكل گيري اين ويژگي موثر بوده اند و ما آن را يك ويژگي گويشي رسم الخطي مي دانيم. در بررسي فرايند ايجاد اين پديده، برخي خصايص رسم الخطي دست نويس هاي زبان فارسي و نيز دستگاه مصوت هاي فارسي دري قديم را مورد توجه قرار داده ايم و به يكي از خصائص گويشي هرات (و احتمالا حوالي نيشابور) دست يافته ايم.