تحليل روند تغييرات تدريجي و سريع عوامل هيدرواقليمي حوضه آبريز ( مطالعه موردي : حوضه ليقوان چاي )

در اين تحقيق، تحليل روند تغييرات تدريجي و سريع متغيرهاي هيدرواقليمي حوضه آبريز ليقوان و نيز تعيين دوره­هاي طبيعي (ايستا) و تغييريافته صورت گرفته است. براي اين منظور، از روش من­كندال مرسوم (MK1) و اصلاح شده (MK3) و پتيت و براي تعيين شيب خط روند از روش تخمين­گر سن استفاده شد. نتايج نشان داد مقادير جريان رودخانه ليقوان­چاي (در ايستگاه هروي) در همه مقياس­هاي زماني مورد بررسي داراي روند نزولي مي­باشد. در فصل بهار، تمام متغير­هاي مرتبط با بارش روند كاهشي نشان دادند. در مورد متغيرهاي دماي هوا (ميانگين، حداكثر و حداقل)، نتايج نشان داد كه در اكثر مقياس­هاي زماني روند افزايشي وجود دارد كه اين روند در ماه­هاي دي تا ارديبهشت بسيار معني­دار بود. همچنين، اختلاف دماي حداكثر و حداقل نيز روند افزايشي نشان داد. از طرفي، روند سري زماني نم نسبي هوا نزولي (به­ويژه در زمستان) بود. مي­توان نتيجه گرفت كه تركيب همه اين تغييرات اثر معني­داري در كاهش رواناب خروجي حوضه داشته است. نتايج آزمون پتيت نيز نشان داد كه آبدهي ليقوان­چاي (در ايستگاه هروي) داراي نقطه تغيير و شكست مي­باشد كه  متوسط آبدهي در دوره اخير كاهش 35 درصدي نسبت به دوره اول دارد. اغلب متغيرهاي اقليمي مورد مطالعه (مانند دما و نم­نسبي) تغيير ناگهاني داشتند كه زمان تغيير اين متغيرها و نيز آبدهي حوضه در ايستگاه هروي در اواسط دهه1370 مي­باشد. در رابطه با آبدهي ايستگاه ليقوان در بالادست حوضه­، فرض صفر مبتني بر وجود نقطه تغيير ناگهاني رد ­شد. بنابراين، در كنار عوامل اقليمي، تاثير عوامل انساني نيز در كاهش رواناب حوضه (در ايستگاه هروي) موثر بوده­اند.