تأثير دانه‌بندي مواد بستر بر مسير انتقال رسوب و الگوي فرسايش رسوب‌گذاري در محل تلاقي رودخانه

دانه­بندي رسوبات موجود در بستر رودخانه مي­تواند نقش به­سزائي در ميزان فرسايش، رسوب­گذاري و تغييرات مورفولوژي بستر و در نتيجه پايداري كناره رودخانه داشته باشد. هيدروليك پيچيده جريان از يك سو و تغييرات تركيبات مواد رسوبي كف رودخانه به­صورت ذرات فرسايش يافته و يا ته­نشين شده از سوي ديگر باعث ايجاد تغييراتي در الگوي فرسايش و رسوب در محل تلاقي رودخانه­ها مي­شود. بررسي­هاي موجود نشان مي­دهد، مطالعات آزمايشگاهي محدودي در اين زمينه گرفته است. استفاده از مدل­هاي عددي به­رغم برخي محدوديت­ها مي­توانند ابزاري مناسب و اقتصادي در اين خصوص باشد. از اين­رو در تحقيق حاضر پس از واسنجي مدل عددي  SSIIM1با استفاده از داده­هاي اندازه­گيري شده فرسايش و رسوب­گذاري در محل تلاقي دو كانال مستطيلي به زاويه اتصال 60درجه، به بررسي تأثير نحوه دانه­بندي مواد بستر بر روي الگوي فرسايش و رسوب­گذاري پرداخته شد. براي اين منظور چهار نوع دانه­بندي با D50 يكسان ولي با انحراف معيار( ) متفاوت در نظر گرفته شد و نتايج آنها به هم ديگر وبا دانه­بندي يكنواخت مقايسه گرديد. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه هرچه مواد بستر  بزرگتري داشته باشند مقدار بيشينه عمق فرسايش كم­تر مي­شود و موقعيت آن به گوشه پايين­دست اتصال نزديك­تر است. هم­چنين بيشينه ارتفاع رسوب­گذاري با افزايش انحراف معيار افزايش مي­يابد. در ادامه تغييرات عرضي غلظت رسوب و مسيرهاي انتقال رسوب بيشينه شناسايي شد.