كارايي سامانه‌هاي رده‌بندي آمريكايي (ST) و جهاني (WRB) در توصيف ويژگي‌هاي خاك‌هاي شور و گچي در برخي مناطق استان آذربايجان شرقي

براي مديريت و استفاده بهينه از خاك نياز به رده­بندي درست خاك­ها و شناسايي ويژگي­هاي اصلي آنها مي­باشد. بنابراين در اين تحقيق كارايي دو سامانه  رده­بندي خاك و همچنين بررسي يكي از اصلي­ترين ويژگي­هاي خاك يعني شناسايي و تخمين مقدار نسبي كاني­هاي رسي كه بيشتر ويژگي­هاي خاك را تحت تاثير قرار مي­دهد مورد بحث قرار گرفته است. بدين منظور خاك­هاي شور و گچي دو منطقه از آذربايجان شرقي (دشت تبريز و خواجه) انتخاب و پس از تشريح خاكرخ­ها، همه افق­ها و لايه­ها نمونه­برداري شدند. سپس نمونه­ها آماده و آزمايشات مختلف براي بررسي كارايي دو سامانه آمريكايي و مرجع جهاني انجام گرفت. در اكثر خاكرخ­ها وجود افق­هاي تحتاني با بافت سنگين رسي باعث تجمع بيش از حد املاح در افق­هاي سطحي­ و مياني و تشكيل افق ساليك و جيپسيك شده است. بطور كلي خاك­هاي اين دو منطقه بر اساس سامانه مرجع جهاني(WRB) و آمريكايي(ST) به ترتيب در سه گروه اصلي سولونچاك، سولونتز و جيپسي­سول و در دو زيررده ساليدز و جيپسيدز رده­بندي مي­شوند. بر اساس نتايج كاني­شناسي، غالب­ترين و فراوان­ترين كاني رس در اين خاك­ها، كاني ايلايت بوده كه مي­تواند به صورت كلاس كاني­شناسي در قسمت خانواده سامانه آمريكايي مورد استفاده قرار گيرد. در نتيجه سامانه جهاني (با پيشنهاد اضافه كردن كلاس مينرالوژي در ليست توصيف كننده­ها) نسبت به سامانه آمريكايي كارايي بهتري در توصيف ويژگي­هاي اين خاك­ها در نام كلاس خود اراده مي­دهد.