ارزيابي اثر تغييراقليم بر رطوبت خاك مزارع به‌كمك مدل‌هاي SWAP و AOGCM

تخمين رطوبت خاك نقش اساسي در مدل­سازي هيدرولوژيكي، مديريت و پيش­بيني خشكسالي، تجزيه و تحليل تغييراقليم و پشتيباني از تصميم­گيري­هاي كشاورزي ايفا مي­كند. بدين­منظور، با استفاده از تغييرات پارامترهاي هواشناسي در دوره­ آتي، اثر تغييراقليم بر وضعيت رطوبت خاك با سه مدل و سه سناريو انتشارB1، A2 و A1B بررسي شد. بنابراين، ابتدا مقادير دما، بارش، رطوبت نسبي، باد و تشعشع تحت اين سه سناريو و سه مدل AOGCM برآورد شد وسپس با استفاده از مدلLARSWG  و فاكتور تغيير ريزمقياس شدند. نتايج نشان داد در دوره آتي (20392020) نسبت به دوره پايه (20111992) دما، رطوبت نسبي، باد و بارش به­طور متوسط 8، 7، 1، و 5 درصد افزايش و دما و رطوبت نسبي براي دوره آتي (20992080) نسبت به دوره پايه به­طور متوسط 30 و 19درصد افزايش خواهند يافت. همچنين به­كمك پارامترهاي هواشناسي و داده­هاي آب و خاك در مدل SWAP، رطوبت در اعماق 30 و 60 سانتي­متري خاك براي دوره پايه و آتي تعيين شد. نتايج نشان داد كه رطوبت در دوره آتي 2030 نسبت به دوره پايه افزايش ودر دوره 2090 نسبت به دوره پايه كاهش خواهد يافت. همچنين هفته­هاي 5 و21 در طي رشد گندم به­ترتيب مزارع فاروب و سليماني، هفته­هاي هشدار دهنده تنش خشكي تعيين شده است.