بررسي روند تبخير تعرق گياه مرجع در حوضه آبريز درياچه اروميه

در اين مطالعه مقادير تبخير تعرق مرجع (ET0)با استفاده از روش پنمن مانتيث براي 9 ايستگاه واقع در حوضه آبريز درياچه اروميه در دوره آماري 20101986 محاسبه شد. به­منظور بررسي روند تبخير تعرق گياه مرجع در مقياس ماهانه، فصلي و سالانه از آزمون ناپارامتري مان كندال (ويرايش اول و سوم) استفاده گرديد. از تخمين­گر سن براي ارزيابي شيب خط روند بهره گرفته شد. نتايج نشان داد كه در بين سري­هاي سالانه از بين 9 سري، 6 سري (6/66 درصد) داراي روند مثبت و معني­دار هستند و سه سري داراي روند نيستند. تندترين شيب خط روند سالانه مربوط به ايستگاه مراغه معادل 34/17 ميلي­متر در سال بود. در مقياس فصلي (به­جز ايستگاه تكاب در فصل بهار) همه سري­هاي زماني ET0در تمام ايستگاه­ها داراي شيب خط روند صعودي بودند. در حالي­كه در مقياس ماهانه تنها 5/6 درصد سري­ها شيب خط روند منفي داشته­اند. بيش از 66 درصد ايستگاه­­هاي واقع در حوضه درياچه اروميه روند افزايشي معني­داري در سري­هاي تبخير تعرق سالانه نشان دادند.