اثر تنش شوري بر برخي خصوصيات فيزيولوژيك درختچه خرزهره (Nerium oleander)

شوري يك مسئله فراگير و محدودكننده توسعه فضاي سبز شهري در مناطق خشك است. بهدليل كمبود آب با كيفيت مناسب در اين مناطق، استفاده از آب­هاي با كيفيت پايين­تر جهت آبياري گياهان مورد توجه قرار گرفته و معرفي گونه­هاي متحمل به شوري جهت استفاده در فضاي سبز شهري امري ضروري است. اين پژوهش در شرايط گلخانه جهت بررسي اثر پنج سطح شوري آب آبياري شامل 4/0، 3، 6، 9 و 12 دسي­زيمنس بر متر در قالب طرح بلوك­هاي كامل تصادفي با سه تكرار بر روي برخي شاخص­هاي فيزيولوژيكي گياه خرزهره (Nerium oleander) به اجرا در آمد. نتايج نشان داد كه شوري منجر به افزايش معنادار غلظت سديم و كاهش ميزان پتاسيم ريشه در تمامي سطوح شوري در مقايسه با تيمارشاهد شد. ميزان سديم برگ خرزهره تنها در سطح شوري 12 دسي­زيمنس بر متر در مقايسه با تيمار شاهد معنا­دار بود. غلظت پتاسيم در اندام­ هوايي خرزهره تحت تأثير شوري قرار نگرفت. همچنين با افزايش شوري مقدار پرولين برگ ها افزايش يافت، ولي در مقدار قندهاي محلول و كلروفيل تغيير معناداري بين تيمارهاي مختلف مشاهده نشد. به نظر مي­رسد خرزهره با تجمع پرولين، جذب و نگهداري يون­هاي سديم و كلريد در ريشه و عدم انتقال آن­ها به برگ­،  تنش شوري را تحمل نموده است.