اثر شايسته سالاري منابع انساني بر اثربخشي سازماني؛ نقش ميانجي نوآوري سازماني

هدف: هدف از پژوهش حاضر تبيين اثر شايسته‌سالاري منابع انساني بر اثربخشي سازماني؛ نقش ميانجي نوآوري سازماني در كاركنان ادارات كل ورزش و جوانان غرب كشور بود.روش شناسي: روش تحقيق توصيفيپيمايشي و از نظر هدف كاربردي است. جامعه آماري كليه كاركنان ادارات ورزش و جوانان استان‌هاي غرب كشور (كرمانشاه، كردستان، ايلام و لرستان) به تعداد 440 نفر بود. نمونه آماري بر اساس جدول مورگان (200 نفر)، به صورت تصادفي خوشه‌اي تعيين شد براي اندازه‌گيري متغيرهاي تحقيق از پرسشنامه شايسته‌سالاري (مصلحي، 1391)؛ نوآوري سازماني (سرمد و همكاران، ۱۳۹۰) و اثربخشي سازماني (هوي و همكارانش، ۲۰۰۹) استفاده شد. روايي پرسشنامه‌ها با استفاده از نظرات 9 نفر از اساتيد مديريت و متخصص ورزشي تأييد گرديد، پايايي ابزارها با آزمون آلفاي كرونباخ (شايسته‌سالاري 932/0، نوآوري 855/0 و اثربخشي 927/0) تأييد شد. جهت تحليل داده‌ها از روش تحليل عاملي تاييدي و معادلات ساختاري در نرم افزارهاي Spss25 و Amos24 استفاده گرديد.يافته‌ها: براساس يافته‌هاي تحقيق، شايسته‌سالاري بيشترين تأثير را با ضريب اثر 85/0 بر نوآوري داشته است و سپس به ميزان 73/0 بر اثربخشي تاثيرگذار بود. نوآوري نيز به ميزان 24/0 بر اثربخشي تاثيرگذار بود همچنين شايسته‌سالاري به طور غيرمستقيم و از طريق نوآوري نيز به ميزان 20/0 بر اثربخشي تاثيرگذار بود.نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي پژوهش، افزايش مذاكره و مشاركت كاركنان در تصميم گيري ها، تفويض اختيار بر اساس شايستگي هاي كاركنان، ايجاد فضايي مبتني بر اعتماد دو سويه مدير و كاركنان مي تواند در اثربخشي سازماني موثر باشد.