مفهوم، جايگاه و بازتاب انتظار و اهداف بازگشت مسيح(ع) در ميان مسيحيان كاتوليك

انتظار منجي، مفهومي مشترك در آموزه‌هاي ادياني خصوصاً اديان الاهي است كه ضمن برخورداري از اصالت در كتاب مقدس آنان در ميان پيروان‌شان نيز بازتاب اعتقادي و عملي دامنه‌داري داشته و دارد. در سنّت مسيحي به عنوان يكي از اديان ابراهيمي نيز انتظارِ بازگشت دوباره منجي موعود، مفهومي كتاب مقدسي و انجيلي و زيربناي يك الاهيات فرجام‌شناسانه است كه عيسي مسيح(ع) محور آن است و بازتاب آن در جاي‌جاي الاهيات و اخلاق مسيحي كاملاً مشهود است؛ اين‌كه يك مسيحيِ منتظر بايد به عيسي(ع) اقتدا كند و خود را شبيه او سازد تا بعد از داوري نهايي در ملكوت الاهي هم‌نشين او باشد، شاه‌بيت و غايت زيست اخلاقي و منتظرانه مؤمنان مسيحي است. اين مقاله درصدد است با مراجعه به متون كلاسيك و معتبر در سنّت مسيحيت كاتوليك به عنوان اصلي‌ترين شاخه مسيحيت، بازتاب‌ها و غايت اين اعتقاد را در اعتقادات و حيات ايماني كاتوليك‌ها بكاود و از اين رهگذر ضمن مراجعه مستقيم به منابع معتبر نزد آنان، ادبياتي علمي جهت به كارگيري در مباحث تطبيقي و بين‌الأدياني تأسيس و نيز مسيري بدون ابهام براي گفت‌وگوي كاربردي ميان پيروان اديان پي‌ريزي نمايد.