بررسي اهتمام به نقل روايات مهدويت در منابع حديثي اهل‌سنت

شيعه بر اين باور است كه جايگاه مهدويت در نظام آموزه‌هاي اسلامي سبب شده تا احاديث فراواني بدان اختصاص يابد. اما دلايلي از جمله گذر از دوران منع حديث و نيز حذف روايات مربوط به اهل‌بيت: سبب شده تا شمار اين روايات در ميان اهل‌سنت به شدّت كمتر از شيعه باشد و از دوره‌اي به دورۀ پس از آن رو به كاستي رود تا جايي كه برخي از اهل‌سنت جرأت كنند اساس مهدويت را ناديده گرفته آن را باوري شيعي معرفي كنند.با گذري كوتاه در منابع روايي موجود، مي‌يابيم كه موضوعات مربوط به امام مهدي و برپايي حكومت عدل جهاني به دست ايشان، چندان مورد اهتمام نبوده است به گونه‌اي كه برخي جوامع و صحاح، يا اساساً اشاره‌اي به روايات مهدويت نكرده و يا روايات بسيار اندكي نقل كرده‌اند.در اين پژوهش با بررسي آماري تطور روايات مهدوي در جوامع و صحاح و برخي منابع روايي تا قرن پنجم اين كوتاهي در نقل روايات مهدويت را برمي‌رسيم.آشنايي با منابع و نيز سير تطور نقل اين روايات از آن جهت كه به فهم بهتر اين انديشۀ در ميان اهل‌سنت كمك شاياني مي‌كند داراي اهميت بسياري است.