تأملي بر آخرالزمان‌شناسي مسيحيت پنطيكاستي

جنبش پنطيكاستي در دهه 1990م و با تأكيد بر مسئله آخرالزمان، نزول روح‌القدس و ظهور عطايا، به عنوان سند حقانيت و نشانه نزديك شدن عصر مسيحايي، ظهور كرد. پنطيكاستي‌ها معتقد بودند كه پس از گذشت هفت سال رنج و محنت، آخرالزمان و عصر ظهور شروع خواهد شد و كليسا عروسش (مسيح) را ملاقات خواهد كرد. از‌اين‌رو با جديت به تبشير عصر ظهور روي‌آوردند. پس از گذشت چند دهه از آغاز جنبش و نيامدن مسيح، موجي از نوميدي‌ در ميان پنطيكاستي‌ها شكل گرفت. از‌اين‌رو براي كنترل اوضاع، تفسير جديدي از عصر ظهور ارائه دادند. در همين راستا، با اتخاذ رويكردها و عملكردهاي اجتماعي، فرهنگي، سياسي و اقتصادي بر آن شدند تا با فراهم آوردن مقدمات تشكيل كليساي جامع مسيحي، به بازگشت مجدد مسيح سرعت بخشند. اين نوشتار درصدد است تا با روش توصيفي _ تحليلي پس از معرفي آخرالزمان‌شناسي پنطيكاستي و ابعاد مختلف آن، ادعاي تشكيل كليساي جامع و رويكردهاي پنطيكاستي‌ را به چالش بكشاند.