تأثير مهارت‌هاي روان‌شناختي بر عملكردهاي منتخب ورزشي بازيكنان فوتسال زن

هدف پژوهش حاضر تعيين تأثير مهارت‌هاي روان‌شناختي بر عملكرد ورزشي بازيكنان بود. از هشت تيم ليگ برتر فوتسال تهران در سال 1391، دو تيم به روش نمونه‌گيري تصادفي در گروه‌‌هاي آزمايشي و كنترل قرار گرفتند. پيش‌آزمون به روش مشاهده (فيلم) و تجزيه و تحليل براساس چك‌ليست سنجش عملكرد ورزشي تلول و همكاران (2006) از ورزشكاران گرفته شد. برنامه مهارت‌هاي روان‌شناختي در 30 جلسه به گروه آزمايشي آموزش داده شد كه شامل راهبردهاي هدف‌گزيني، آرام‌سازي، تصويرسازي، كنترل‌توجه و خودگفتاري بود. پس‌آزمون، بعد از چهار ماه مداخله و آزمون پيگيري، دو ماه بعد برگزار شد. داده‌ها با آزمون يك‌راهه آنكوا بررسي شدند. نتايج نشان داد كه تمرين مهارت‌هاي روان‌شناختي به‌طور معناداري باعث بهبود سطح كيفي اجرا در عملكرد ورزشي پاس، شوت، گرفتن، حفظ و كنترل توپ در بازيكنان فوتسال زن مي‌شود و اثر مداخله‌هاي روان‌شناختي نه‌تنها در پس‌آزمون، بلكه در آزمون پيگيري نيز معنادار است.