تأثير مداخله تمرين بدني بر توجه پايدار و بازداري رفتار در دختران مبتلابه اختلال نارسايي توجه/ فزون‌كنشي

هدف اين مطالعه، بررسي اثر يك دوره تمرين بدني بر توجه پايدار و بازداري رفتار دختران مبتلابه اختلال نارسايي توجه/ فزون‌كنشي بود. 30 دانش‌آموز دختر هفت تا 12 سال مدارس ابتدايي شهرستان بابلسر با استفاده از فُرم اسنپ چهار و مصاحبه باليني انتخاب شدند. شركت‌كنندگان به‌طور تصادفي به دو گروه (تجربي و كنترل) تقسيم شدند. آزمودني‌ها قبل و بعد از تمرين ازطريق آزمون‌ عملكرد پيوسته كانرز و آزمون برو نه ‌برو ارزيابي شدند. گروه تجربي برنامه تمرين را به‌مدت 18 جلسه 60 دقيقه‌اي دريافت كردند. تحليل داده‌ها با استفاده از تحليل كوواريانس چندمتغيري انجام شد. نتايج نشان داد كه عملكرد كودكان در گروه تجربي در آزمون‌هاي عملكرد پيوسته و برو نه برو تفاوت معنا‌داري داشت. اين يافته‌ها نشان داد كه يك برنامه ورزشي سازمان‌يافته به بهبود توجه و بازداري رفتار دختران مبتلابه اختلال نارسايي توجه/ فزون‌كنشي كمك مي‌كند.