ساختار‌يابي مدل سواد بدني دردختران 10 ساله ناحيه يك شهرستان اهواز

هدف اين پژوهش، تعيين ارتباط ميزان فعاليت بدني با زير‌سازه‌هاي تشكيل‌دهنده سواد بدني (درك و دانش، انگيزش و شايستگي بدني) دختران 10 ساله ناحيه يك شهر اهواز بود. ازميان كل جمعيت دانش‌آموزي اين ناحيه، دو مدرسه با بيشترين تعداد دانش‌آموز در اين محدوده سني انتخاب شدند. تعداد 220 نفر واجد شرايط براي انجام پژوهش دعوت به همكاري شدند. تحليل داده‌ها از رگرسيون چندگانه و همبستگي پيرسون نشان داد كه عوامل سواد بدني، انگيزش و شايستگي بدني با ميزان فعاليت بدني ارتباط معناداري نداشتند و فقط دانش نظري قابليت پيش‌گويي مناسبي براي فعاليت بدني شركت‌كنندگان داشت. نتايج نشان داد كه براي افزايش ميزان فعاليت بدني دانش‌آموزان دختر در مدارس ابتدايي، به همان اندازه كه بر فعاليت عملي تأكيد مي‌شود، به دانش نظري نيز بايد توجه شود.