نقش وهم در خطاهاي ادراكي از ديدگاه صدرالمتألهين

از نظر صدرالمتألهين علم و ادراك، از مجردات هستند و ميزان علم با شدت و ضعف تجرد رابطة مستقيم دارد. از سويي قوة وهم از نظر صدرالمتألهين همان عقل است كه به جزئيات حسي يا خيالي اضافه شده است؛ لذا طبق اين تعريف، ادراك وهمي ذاتاً كاهش تجرد و به تبع آن ضعف ادراك را در پي دارد. همچنين از ويژگي‌هاي ادراك وهمي عدم قاطعيت و جزميت است و به عبارت ديگر شأن وهم و ادراك وهمي، رسيدن به يقين و معرفت صحيح نيست. علاوه بر اين وهم، فرمانرواي قواي جزئي و حيواني است و سعي در تسخير حداكثري اين قوا و ارضاي حداكثري شهوت و غضب دارد؛ لذا با عقل و ادراكات عقلي در نزاع است و عقل به دنبال محدود كردن و تعديل اين قواست. از اين جهات، بحث واهمه و ادراكات وهمي با بحث خطا در ادراك در ارتباط است. روش انجام اين تحقيق، توصيفي ـ تحليلي است.