خودتنهاگروي و نسبت آن با فلسفه دكارت

«خودتنهاگروي» يكي از چالش‌هاي مهم و جاري در فلسفة مغرب‌زمين است و شناخت زمينه‌ها و عوامل فلسفي پيدايش و گسترش آن، از جهات گوناگون اهميت دارد. در اين مقاله، بر پايه روش تحقيق كتابخانه‌اي به همراه تحليل عقلي، نسبت خودتنهاگروي با فلسفة دكارت بررسي و ارزيابي شده است. ازاين‌رو نخست، خودتنهاگروي و دو گونه اصلي آن يعني «خودتنهاگروي وجودشناختي» و «خودتنهاگروي معرفت‌شناختي» شناسانده و در ادامه شك‌هاي دكارت (شك فريبندگي حواس، شك خواب و شك خداي قادر و شيطان شرير) تبيين شده‌اند. افزون بر اين نسبت هريك از اين شك‌ها با خودتنهاگروي بررسي و ميزان ثمربخشي آنها در اثبات خودتنهاگروي نمايانده شده است. در گام پاياني، نظرية معرفت دكارت، شناسانده و چگونگي تأثير آن در زمينه‌سازي و گسترش ديدگاه‌هاي خودتنهاگرايانه در فلسفة مغرب‌زمين تبيين شده است.