بررسي تطبيقي عدم از ديدگاه صدرالمتألهين و هايدگر

فلسفه با اينكه عهده‌دار بررسي احكام كلي وجود است، اما بررسي احكام عدم نيز به‌تبع وجود در فلسفه سامان مي‌پذيرد. صدرالمتألهين و مارتين هايدگر، هر دو اهتمام ويژه‌اي به بررسي احكام عدم داشته‌اند كه نوشتار حاضر به بررسي تطبيقي اين مسئله از منظر اين دو فيلسوف بزرگ پرداخته است. از رهگذر اين جستار مشخص مي‌شود كه در انديشه صدرالمتألهين، «عدم» در عين وحدت مفهومي، دو كاربرد دارد: 1. نقيض وجود؛ 2. فقدان كمال؛ اما هايدگر چهار معنا براي عدم در نظر مي‌گيرد: 1. عدم به‌مثابه نفي كامل كليت موجودات؛ 2. عدم به‌مثابه هستي نامتعين؛ 3. عدم به‌مثابه فقر تام و تمام موجودات؛ 4. عدم به‌مثابه نيستي يا ناهستي.