آثار تربيتي اختفاي زمان قيامت از ديدگاه قرآن

پرورش روح و روان انسان و تربيت جامعه ديني بر اساس نهادينه كردن آموزه‌هاي قرآني، پيوندي ناگسستني با تاروپود باور به قيامت دارد. يكي از ويژگي ‌هاي مهم قيامت كه علمش نزد پروردگار محفوظ مانده است و پنهان بودنش براي تربيت نفوس بشري، معنا مي‌يابد، زمان وقوع آن است كه با پايان حيات اين جهاني رقم مي‌خورد. از منظر قرآن كريم آثاري كه بر مخفي بودن زمان قيامت مترتب مي‌شود، از يك‌سو فرد را با آزادي در اعمال، مسئوليت‌پذير مي ‌كند و با خوف و رجا، نگرشي اميدبخش فرا روي او قرار مي‌دهد و از او تلاش‌گري صادق و پارسا مي ‌سازد و از غفلت، ترس، اضطراب و دنياطلبي رهايي مي‌بخشد؛ از سوي ديگر، جامعه‌ ي بشري را به سوي اطاعت‌پذيري، تكليف‌مداري، اخلاق محوري و انتظار و آمادگي دائمي جهت حضور در محضر الهي رهنمون مي‌كند و سرانجام طيف گسترده ي دشمنان دين الهي را نااميد و منفعل مي‌سازد. در اين مقاله درصدد تبيين مهم‌ترين ثمرات تربيتي اختفاي زمان قيامت از منظر آيات قرآن با استفاده از ديدگاه مفسرين هستيم.