رويكرد تربيتي به صبر، مؤلفه‌ها و مصاديق آن در سوره‌ي يوسف (ع) (با نگاه انتقادي به روايات تفسيري)

صبر، مادر فضيلت‌ها و از پربسامدترين واژگان قرآن كريم است. نوشتار حاضر، با روش توصيفي ـ تحليلي، مؤلفه‌هاي اساسي صبر را در قرآن كريم بررسي كرده، مصاديق بارز آن را در سوره‌ي يوسف (ع) مطرح نموده و در لابه‌لاي مباحث، ضمن تشريح رفتارهاي يعقوب و يوسف (ع)، برداشت‌ها و كاركردهاي تربيتي صبر را بيان داشته است. رهيافت اصلي اين پژوهش آن است كه شرح صدر، خويشتن‌داري، خطاپوشي، عفت‌پيشگي، مدارا، پرهيز از بي‌تابي، دوري از شتاب‌زدگي و خيرخواهي مهم‌ترين مؤلفه‌هاي صبر در قرآن كريم هستند كه مصاديق بارز و نمود عيني در سوره‌ي يوسف (ع) دارند و كاركردهاي تربيتي آنها، از محورهاي آيات سوره‌ي يادشده است و ازآنجاكه قصه‌ي يوسف (ع)، با همه‌ي آموزندگي‌ها و ويژگي‌هايي كه دارد، از دستبرد تحريف و آفت اسرائيليات در امان نمانده است، نااهلان دانسته يا ندانسته پيرايه‌ها و افسانه‌هايي را در آن گنجانده‌اند، تحليلي بر روايات تفسيري مرتبط با آيات را نيز، در حد وسع نوشتار حاضر، به انجام رسانده است.