نقش و جايگاه انگيزه تحصيلي دروني و بيروني و درگيري تحصيلي در پيش‌بيني اضطراب امتحان دانش‌آموزان دوره متوسطه

هدف: اضطراب امتحان يك سازه مهم و تأثيرگذار در سرنوشت تحصيلي دانش‌آموزان است كه بررسي عوامل مرتبط با آن همواره موردتوجه روانشناسان تربيتي بوده است. هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه اضطراب امتحان باانگيزه تحصيلي دروني و بيروني و درگيري تحصيلي در بين دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر همدان است. روش: با استفاده از فرمول كوكران 346 نفر به‌عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد. ابزار اندازه‌گيري پرسشنامه انگيزه تحصيلي هارتر (1981)؛ پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون (1984) و پرسشنامه درگيري تحصيلي زرنگ (2012) بود، تجزيه‌وتحليل داده‌ها با استفاده از روش همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه (به شيوه گام‌به‌گام) انجام شد. يافته‌ها: براساس يافته‌هاي پژوهش ارتباط ميان انگيزه تحصيلي دروني و اضطراب امتحان مثبت و معنادار، انگيزه تحصيلي بيروني و اضطراب امتحان منفي و معنادار و ارتباط ميان درگيري تحصيلي و اضطراب امتحان نيز مثبت و معنادار است، همچنين براساس يافته‌هاي پژوهش اضطراب امتحان را مي‌توان با استفاده از فرمول y=35.916 0.134x1+0.45x2+0.03x3 براساس متغيرهاي، انگيزه دروني و بيروني و اضطراب امتحان به‌صورت معنادار و با ضريب تعيين 0.115 پيش‌بيني نمود. نتيجه‌گيري: براساس اين نتايج توجه به نقش متقابل انگيزه و درگيري تحصيلي و اضطراب امتحان در دانش‌آموزان مي‌تواند عملكرد تحصيلي آنان را بهبود بخشد.