سيرتحول گونه‌شناسي پژوهش ميان‌رشته‌اي: مطالعه‌اي تاريخي‌ـ‌تبارشناسانه

پژوهش‌هاي ميان‌رشته‌اي در دو دهۀ اخير از رشد كم‌سابقه‌اي برخوردار شده‌اند. مرور ادبيات علمي مربوط نشان مي‌دهد كه اين دسته از پژوهش‌ها اهميت روش‌شناختي و نيز گونه‌شناختي معتنابه‌اي دارند. هدف اين پژوهش اين است كه با استفاده از روش اسنادي و با توجه به روند تاريخي به مقايسه و توصيف و تبيين طبقه‌بندي‌هاي مختلف از پژوهش ميان‌رشته‌اي، فارغ از طبقه‌بندي‌هاي كه تاكنون انجام‌ شده است، بپردازد. اين مطالعه با رويكردي تبارشناسانه بر آن است  كه به‌رغم به‌هم‌پيوستگي‌ها، گسستگي‌ها، و طبقه‌بندي‌هاي گوناگون پژوهش ميان‌رشته‌اي، به ريشه‌يابي اين گونه‌ها پرداخته و گفتمان جديدي را در اين قلمرو مطرح سازد. اين مقاله نشان مي‌دهد كه طبقه‌بندي‌هاي پژوهش در بسياري از موارد با هم همپوشاني داشته و پژوهش ميان‌رشته‌اي از اواخر قرن بيستم تا دهه‌هاي اخير همراه با تحولات نقش دانشگاه‌ها در جامعه، از تأكيد بر طبقه‌بندي ساختاري به‌سوي تأكيد بر طبقه‌بندي ساختاري‌ـ‌كاربردي سوق يافته است و دانش از ماهيت آكادميك به‌سوي ماهيت پسا آكادميك تغيير ماهيت داده است.