ظرفيت ها و محدوديت هاي اسطوره پردازي در رمان جنگ

فاقد عنوان و چكيده لاتين

اسطوره و اسطوره پردازي از تمهيداتي اساسي است كه مناسبت قابل توجهي با پديده جنگ دارد و نويسندگان جنگ با توسل بدان مي توانند آثار ادبي ماندگاري خلق كنند. در اين پژوهش با روش توصيفي تحليلي، ظرفيت ها و محدوديت هاي اسطوره پردازي در رمان هاي جنگ بررسي شده است. نگارندگان با تامل در ساختارهاي سياسي، اجتماعي، روان شناختي، فرهنگي و... مسلط در دوران جنگ، به كشف و واكاوي بسترها و موانع اسطوره پردازي در رمان هاي جنگ پرداخته اند. مطالعات انجام شده نشان مي دهد، ظرفيت هايي مانند تاثيرپذيري و الگوبرداري جنگ از انقلاب اسلامي و تاثير انقلاب در به كارگيري اسطوره ، تاثير دين در خلق و بازپيدايي اسطوره ها، شباهت ساختار روايت انقلاب و جنگ با ساختار كلان پايه اسطوره ايراني؛ يعني تقابل خير و شر و...، مي توانستند محل توجه نويسندگان براي خلق رمان هاي اسطوره اي ماندگار باشند؛ از سوي ديگر، محدوديت هايي مثل نگاه تك ساحتي و احساس استغناي بسياري از نويسندگان نسبت به شناخت اساطير ايران و اساطير ديگر ملل، و همچنين عواملي از اين دست، در گرايش نويسندگان جنگ به اسطوره موانعي به وجود آورده است.