كهن الگوي مادر مثالي در قصه هاي مشدي گلين خانم با تكيه بر نظريات يونگ

فاقد عنوان و چكيده لاتين

يكي از رويكردهاي نقد معاصر، نقد كهن الگويي است كه بر پايه انديشه هاي كارل گوستاو يونگ، روان پزشك سوئيسي، شكل گرفته است. كهن الگوها از عناصر مهم روان شناختي هستند كه در ناخودآگاه جمعي بشر قرار گرفته اند. قصه ها و افسانه ها نيز به عنوان شاخه اي از ادبيات شفاهي، عناصر كهن الگويي فراواني دارند. كهن الگوها انواع مختلفي دارند كه يكي از شناخته شده ترين آن ها مادر مثالي است. كهن الگوي مادر مثالي در صورت هاي واقعي، مجازي و با نمودهايي مثبت و منفي نمايان مي شود. هدف اين پژوهش، يافتن جايگاه اين كهن الگو در كتاب قصه هاي مشدي گلين خانم با تكيه بر تعاريف كهن الگويي يونگ است. براي اين منظور قصه هاي مذكور مطالعه و نمونه هاي كهن الگويي آن استخراج و تحليل شد. همچنين فراواني حضور هر يك از مظاهر آن مشخص گرديد. پژوهش نشان داد كه اين كهن الگو، عنصري تاثيرگذار و مهم در قصه هاي ايراني است و قصه ها از لحاظ عناصر كهن الگويي و به ويژه، مادر مثالي، غني هستند و بر نظريات يونگ، مطابقت مي نمايند. در نتيجه شناخت كهن الگوها مي تواند به درك درست و واقعي قصه هاي ايراني از ابعاد شخصيت شناسي و نمادشناسي كمك كند.